Σάββατο, 16 Ιουνίου 2012


Θεώνω την ύπαρξη δημιουργώντας,

αργά περνώντας τα σοκάκια των ονείρων

και τις γαλαζωπές αράδες

χαλαρώνοντας στο λευκό του καλοκαιριού

και στο μαλακό της μαύρης νύχτας του·

σημειώνω

για να μην ξεχνώ σημεία και όρια,

για να θυμάμαι

μέσα από ποιους ανθρώπους περπάτησα

συν-γεύτρια – όχι συνοδοιπόρος - καρπών ζωής,

βούιξα και ζουζούνισα αδιόρατa

πίσω από τζάμια κι αυτιά,

μίλησα ψιθυριστά στα φυλλώματα

που τους μοιάζω,

απάντησα με νεύματα στα ρεύματα

των άχρονων καιρών,

έπλευσα στα βαθιά του κυκλοφορικού μου

φουντώνοντας τις σπίθες των ακροτελεύτιων

αισθητηρίων

να μη μου λείψει ούτε το λάμδα ούτε το φι

...του «φιλιού»

ούτε το μι ούτε το θήτα ...του «μύθου»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου